Wpadłem znów w nałóg. Tym razem czuję się bezsilny, jak totalny syf chodzący po ziemi. Boję się ludzi, odkąd przeszedłem psychozę po przedawkowaniu. Boję się, że ktoś coś mi zrobi. Boję się miasta, które było moim życiem i pasją... Nie chcę tam wracać, choć bardzo tęsknię. Samotność nigdy nie była tak dobijająca, a moja głowa? Zżera sama siebie. Czuję się, jakbym dzielił swoje myśli i potrzeby z katem. Rozważam przez ten cały tydzień, czy życie jest w ogóle cokolwiek warte, ale nie zrobię niczego głupiego — nie zrobię tego, bo nie chcę zawieść bliskich.
DO CIOCI
Chcę Ci podziękować za to, że nadal tu jesteś, pomimo że zawiodłem tyle razy. Czuję się jak śmieć względem Ciebie za to, co zrobiłem – ile razy Cię oszukałem i wykorzystałem Twoje zaufanie oraz pomoc finansową dla chwili przyjemności. Dziękuję, że nie odwróciłaś się ode mnie.
DO JANKA
Chcę podziękować Tobie. Jako jedyny z moich przyjaciół – których miałem przecież tak wielu – nadal tu jesteś. Rozmawiasz ze mną i pomagasz mi z całym tym szaleństwem w mojej głowie. Jesteś dla mnie jak brat w dosłownym znaczeniu tego słowa. Jesteś pierwszą i jedyną osobą, z którą mam tak mocną relację, i to jeszcze utrzymywaną na dystans, co jeszcze jakiś czas temu uważałem za zupełnie niemożliwe.
DO MAMY
Przepraszam Cię za to, kim się stałem, i za to, że zawiodłem jako syn. Nie tak mnie wychowałaś, a ja po prostu naplułem Ci w twarz, kiedy chciałaś mi pomóc. Nie potrafiłem tego docenić. Dzisiaj, kiedy to piszę, masz urodziny. Chcę do Ciebie zadzwonić i złożyć życzenia, ale paraliżuje mnie strach i jest mi kurewsko wstyd za moje czyny. Chciałbym znów, jak kiedyś, móc pójść z Tobą na spacer i po prostu porozmawiać o czymkolwiek. Kocham Cię, Mamo.
DO TATY
Nie gadamy ze sobą praktycznie wcale – to też bardzo chciałbym zmienić. Przepraszam, że musiałbyś oglądać całe to piekło w domu, sprzątać po mnie wynajmowany pokój i zawozić mnie w momentach, gdy byłem zaćpany do nieprzytomności. Zawiodłem jako syn.
DO MIKOŁAJA
Przepraszam za to, ile razy wyruchałem Cię na kasę albo Cię okradłem. Za każdym razem, gdy obiecywałem Ci pieniądze, naprawdę chciałem Ci zadośćuczynić, ale nie potrafiłem – każde środki, które miały trafić do Ciebie, lądowały jako dopamina w moim mózgu. Nigdy nie idź w moje ślady, bo rodzice nie wytrzymają tego drugi raz. Bądź silniejszy niż ten skurwysyn Nataniel i pokaż, że nie jesteś porażką.
DO BYŁYCH PRZYJACIÓŁ
Przepraszam, że nie byłem wobec Was szczery i uczciwy w kwestii mojego uzależnienia. Pamiętam jednak – i będę pamiętał – wszystkie Wasze nieszczerości oraz zachowania, które przeczyły temu, co mówiliście, dokładnie tak samo jak moje. Różnica polega na tym, że ja się przyznałem i poniosłem konsekwencje, a Wy nie potrafiliście nawet przyznać, że zrobiliście coś nieuczciwego względem naszej relacji.
DO BABCI
Przepraszam, że zawiodłem jako wnuczek. Tyle razy liczyłaś na to, że ten koszmar się skończy, a ja zaczynałem go na nowo – nie patrząc na to, co Ci obiecywałem i o czym zapewniałem, a przede wszystkim ignorując fakt, że przez nerwy i stres mogłem wyrządzić Ci poważną krzywdę. Nie mam Ci do przekazania nic więcej oprócz szczerych przeprosin, bo nie chcę dokładać Ci ani grama stresu.
DO TOMKA
Dziękuję, że wsparłeś mnie w momencie psychozy. Jednak po tym wszystkim coś we mnie pękło i obawiam się, że jest to już nieodwracalne.
DO WSZYSTKICH
Nie wracam na Dolny Śląsk i najprawdopodobniej już nigdy więcej tam nie przyjadę. Ci, którym na mnie jeszcze zależy po tym wszystkim, wiedzą, gdzie mnie znaleźć. Dziękuję, że jesteście – bez Was zamiast tego internetowego pomnika stałby prawdziwy grób na cmentarzu.